D / dōnātor
noun

dōnātor

gen. dōnātōris · gender masculine · decl. 3rd
a giver
a giver, donor (post-Aug.; in the jurists very freq.), Dig. 42, 1, 49; Just. Inst. 2, 7, § 2; Cod. Just. 8, 54, 1 et saep.; Sen. Hippol. 1217.