D / dŭbĭtātīvus
adjective

dŭbĭtātīvus

fem. dŭbĭtātīva · neut. dŭbĭtātīvum
doubtful; fin.—Adv; doubtfully
doubtful (late Lat.): sensus, Tert. adv. Marc. 2, 25 fin.—Adv.: dŭbĭtātīve, doubtfully: pronuntiare, Tert. Car. Chr. 23 fin.