D / dŭcātus
noun

dŭcātus

gen. dŭcātūs · gender masculine · decl. 4th
military leadership; command
military leadership, command = ἡγεμονία (post-Aug.), Suet. Tib. 19; Flor. 3, 21, 2; Just. 2, 15, 14; Vulg. Sirach, 7, 4: calculis omnibus ducatum latrones ei deferunt, App. M. 7, p. 191 med.
guidance
In gen., guidance (eccl. Lat.): caecus autem si caeco ducatum praestet, Vulg. Matt. 15, 14.—
authority by extension
Transf., authority: quaerere a domino ducatum, Vulg. Sir. 7, 4 al.