D / dūrăcĭnus
adjective

dūrăcĭnus

fem. dūrăcĭna · neut. dūrăcĭnum
durus-acinus, orig. of the grape
hard-berried; hard by extension
hard-berried, hard (only fit for eating): uva, Cato R. R. 7, 2; Plin. 14, 1, 3, § 14; Suet. Aug. 76; Mart. 13, 22; cf. vites, Col. 3, 2, 1.—Transf., of other fruits: persica, Plin. 15, 12, 11, § 39; id. 15, 28, 34, § 113; Pall. Febr. 25, 32: cerasa, Plin. 15, 25, 30, § 103.