D / dūrătĕus
adjective greek

dūrătĕus

fem. dūrătea · neut. dūrăteum
= δονράτεος
wooden
wooden, only of the Trojan horse: equus, Lucr. 1, 477 (the Homeric ἵππος δονράτεος, Od. 8, 493; 512); cf. durius.