E / ē-dissĕro
verb transitive

ē-dissĕro

2nd PP ē-dissĕrere · 3rd PP ē-disserŭi · 4th PP ē-dissertum · conj. 3rd
to analyze in words; to set forth; unfold absol
to analyze in words, to set forth, unfold, explain, relate, tell (rare but class.): jam animum advorte ac mihi quae dicam edissere, Plaut. Capt. 5, 2, 14; cf.: neque necesse est edisseri a nobis quae finis funestae familiae, Cic. Leg. 2, 22; and: cum agi, non quemadmodum agantur, edisseri oportet, Liv. 44, 41: Laelius eadem edisseruit (for which, shortly before, exposuit), id. 27, 7: res gestas, id. 34, 52: cunctandi utilitates, Tac. H. 3, 52: viam gerendi belli, Just. 31, 5, 2: haec vera roganti, * Verg. A. 2, 149: tantum hoc, * Hor. S. 2, 3, 306: somnium, to interpret, Vulg. Gen. 41, 15: parabolam, id. Matt. 13, 36.—Absol.: quis (Catone) in docendo edisserendoque subtilior? Cic. Brut. 17.—With rel. clause, Vop. Aur. 36.