E / ē-do
verb transitive #2140

ē-do

2nd PP ē-dere · 3rd PP ēdĭdi · 4th PP ēdĭtum · conj. 3rd
to give out; put forth; bring forth
to give out, put forth, bring forth (freq. and class.).
to breathe out; to die; expire
In gen.: foras per os est editus aër, Lucr. 3, 122; cf.: sputa per fauces tussi, id. 6, 1189: urinam, Plin. 28, 4, 7, § 38; cf. stercus, Col. 2, 14: animam, to breathe out, i. e. to die, expire, Cic. Sest. 38, 83; Ov. H. 9, 62; cf.: extremum vitae spiritum, Cic. Phil. 12, 9: vitam, id. Fin. 5, 2, 4; id. Planc. 37, 90: clamorem, to send forth, utter, id. Div. 2, 23; cf.: miros risus, id. Q. Fr. 2, 10, 2: fremitum patulis sub naribus (equus), Lucr. 5, 1076: voces, Cic. Tusc. 2, 8: dulces modos, Ov. F. 1, 444: questus, id. M. 4, 588: hinnitus, id. ib. 2, 669: latratus, id. ib. 4, 451 et saep.: Maeander in sinum maris editur, discharges itself, Liv. 38, 13; 39, 53 fin.: clanculum ex aedibus me edidi foras, have slipped out, Plaut. Most. 3, 2, 9.
to bring forth; to produce; beget
In partic., to bring forth any thing new, to produce, beget, form, etc.
poetic
Of what is born, begotten (mostly poet. and in post-Aug. prose): progeniem in oras luminis, Lucr. 2, 617: crocodilos dicunt, cum in terra partum ediderint, obruere ova, deinde discedere, Cic. N. D. 2, 52; so, partum, Liv. 1, 39; cf.: aliquem partu, Verg. A. 7, 660; Ov. M. 4, 210; 13, 487: aliquem maturis nisibus, id. F. 5, 172: geminos Latona, id. M. 6, 336: nepotem Atlantis (Pleïas), id. F. 5, 664 al.: (draconem) Qui luci ediderat genitor Saturnius, idem Abdidit, Cic. Poëta Div. 2, 30, 64; cf.: Electram maximus Atlas Edidit, Verg. A. 8, 137.—In the pass.: hebetes eduntur, Quint. 1, 1, 2. —More freq. in the part.: in lucem editus, Poëta ap. Cic. Tusc. 1, 48, 115 (a transl. of the Euripid. τὸν φύντα); cf. Ov. M. 15, 221: editus partu, id. ib. 5, 517; 9, 678; id. F. 5, 26: Venus aquis, id. H. 7, 60; cf.: Limnate flumine Gange, id. M. 5, 48; for which: de flumine, id. H. 5, 10 (cf. Zumpt, Gramm. § 451): ille hac, Ov. M. 10, 298; cf.: Maecenas atavis regibus, Hor. C. 1, 1, 1: infans ex nepte Julia, Suet. Aug. 65 et saep.—
by extension
Transf.: (tellus) Edidit innumeras species, Ov. M. 1, 436; cf. Liv. 21, 41: frondem ulmus, puts forth, Col. 5, 6, 2: ea (sc. academia) praestantissimos in eloquentia viros edidit, Quint. 12, 2, 25.—
to put forth; to publish
Of literary productions, to put forth, to publish (class.): de republica libros, Cic. Brut. 5, 19; so, librum contra suum doctorem, id. Ac. 2, 4, 12: annales suos, id. Att. 2, 16, 4: orationem scriptam, Sall. C. 31, 6: aliquid, Cic. Leg. 1, 2, 7; Quint. 5, 10, 120; 3, 1, 18; 2, 1, 11; Hor. A. P. 390 et saep.—
to set forth; publish; relate by extension
Transf., to set forth, publish, relate, tell, utter, announce, declare = exponere; esp. of the responses of priests and oracles, the decrees of authorities, etc.: apud eosdem (sc. censores) qui magistratu abierint edant et exponant, quid in magistratu gesserint, Cic. Leg. 3, 20, 47; cf. Hor. S. 2, 5, 61: ede illa, quae coeperas, et Bruto et mihi, Cic. Brut. 5, 20: nomen parentum, Ov. M. 3, 580; 9, 531; Hor. S. 2, 4, 10: veros ortus, Ov. M. 2, 43; cf.: auctor necis editus, id. ib. 8, 449: mea fata tibi, id. 11, 668 et saep. —With acc. and inf.: Apollo Pythius oraculum edidit, Spartam nulla re alia esse perituram, etc., Cic. Off. 2, 22, 77; cf. Liv. 40, 45; 22, 10; 42, 2.—With dupl. acc.: auctorem doctrinae ejus falso Pythagoran edunt, id. 1, 18; cf. id. 1, 46; 27, 27 fin.: haec mihi, quae canerem Titio, deus edidit ore, Tib. 1, 4, 73: iis editis imperiis, id. 29, 25; cf.: edito alio tempore ac loco (with constitutum tempus et locus), Quint. 4, 2, 98: opinio in vulgus edita, spread abroad, Caes. B. C. 3, 29, 3; cf. Nep. Dat. 6, 4: consilia hostium, i. e. to divulge, betray, Liv. 10, 27 et saep.—Poet.: arma violentaque bella, i. e. to sing, celebrate in song, Ov. Am. 1, 1, 1.—Hence,
to give out; promulgate; proclaim
Jurid. and polit. t. t., to give out, promulgate, proclaim, ordain: qua quisque actione agere volet, eam prius edere debet. Nam aequissimum videtur, eum, qui acturus est, edere actionem, etc., Dig. 2, 13 (tit. De edendo), 1 sq.: verba, Cic. Quint. 20, 63; cf. judicium, id. ib. 21: tribus, said of the plaintiff in a causa sodaliciorum, to name the tribus (since he had the right, in order to choose the judges, to propose to the defendant four tribus, from which the latter could reject only one, and then to choose the judges according to his own pleasure out of the remaining three, Cic. Planc. 15, 36 sqq.: judices editi (= editicii), id. ib. 17, 41; cf. Wund. Cic. Planc. p. LXXVI. sq., and see editicius: socium tibi in hujus bonis edidisti Quintium, hast mentioned, Cic. Quint. 24 fin.: quantum Apronius edidisset deberi, tantum ex edicto dandum erat, Cic. Verr. 2, 3, 29; 2, 2, 42: mandata edita, Liv. 31, 19; cf. id. 34, 35: ederet (consul) quid fieri velit, to command, id. 40, 40; cf. id. 45, 34.—
by extension
Transf. beyond the jurid. sphere: postquam hanc rationem cordi ventrique edidi, etc., Plaut. Aul. 2, 8, 12.—
to produce; perform; bring about
Of other objects, to produce, perform, bring about, cause (freq. and class.): oves nullum fructum edere ex se sine cultu hominum et curatione possent, Cic. N. D. 2, 63, 158: vitales motus, Lucr. 3, 560: proelia pugnasque, id. 2, 119; 4, 1010; Liv. 8, 9; 21, 43 al.; cf. caedem, id. 5, 13; 10, 45 al.: strages, Verg. A. 9, 785 and 527: aliquantum trepidationis, Liv. 21, 28; cf. tumultum, id. 36, 19: ruinas, Cic. Leg. 1, 13 fin.: scelus, facinus, to perpetrate, id. Phil. 13, 9 fin.: annuam operam, i. e. to perform, Liv. 5, 4; cf. id. 3, 63; Suet. Tib. 35: munus gladiatorium (with parare), to exhibit, Liv. 28, 21; Suet. Calig. 18; cf. ludos, Tac. A. 1, 15; 3, 64; Suet. Caes. 10 al.: spectaculum, Tac. A. 14, 17; id. H. 2, 67; Suet. Caes. 44 et saep.: gladiatores, Suet. Aug. 45 et saep.: exemplum severitatis, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 5; so more freq.: exempla in aliquem, Ter. Eun. 5, 6, 21; Caes. B. G. 1, 31, 12; Liv. 29, 9 fin. and 27; cf.: scelus in aliquem, Cic. Sest. 27.
To raise up; lift; elevate
To raise up, lift, elevate: corpus celerem super equum, Tib. 4, 1, 114.—Hence,
ēdĭtus, a, um, P. a. (set forth, heightened; hence, like excelsus).
ēdĭtus, a, um, P. a. (set forth, heightened; hence, like excelsus).
elevated; high; lofty
Prop., of places, elevated, high, lofty (cf.: altus, celsus, excelsus, sublimis, procerus, arduus, praeceps, profundus), opp. to flat, level (cf.: collis paululum ex planitie editus, Caes. B. G. 2, 8, 3; id. B. C. 1, 43, 2; Sall. J. 92, 5; Tac. A. 15, 27—very freq. and class.): Henna est loco perexcelso atque edito, Cic. Verr. 2, 4, 48; Caes. B. G. 3, 19, 1 (with acclivis); 7, 18, 3; id. B. C. 3, 37, 4; Sall. J. 92, 5; 98, 3; Liv. 2, 50 et saep.—Comp., Caes. B. C. 1, 7, 5; 1, 43, 2; Sen. N. Q. 7, 5. —Sup., Auct. B. Alex. 28; 31; 72; Just. 2, 1, 17 al.—*
figuratively
Trop.: viribus editior, stronger, Hor. S. 1, 3, 110.—Adv. does not occur.—
ēdĭtum, i, n.
ēdĭtum, i, n.
A height
A height: in edito, Suet. Aug. 72: ex edito, Plin. 31, 3, 27.—Plur.: edita montium, Tac. A. 4, 46; 12, 56: in editis, Treb. Trig. Tyr. 26.—
a command; order by extension
Transf., a command, order, Ov. M. 11, 647; cf. Liv. 25, 12, 4.