E / ējūrātĭo
noun

ējūrātĭo

gen. ējūrātōnis · gender feminine · decl. 3rd
(ējĕrātio, Tert. Spect. 4; cf. ejuro), , ejuro, II.
an abjuring; a resigning; abdication
an abjuring, i. e. a resigning, abdication, laying down of an office (post-Aug.).
Prop.: ignominiosa consulum, Val. Max. 2, 7, 7 fin.—
Prop.: ignominiosa consulum, Val. Max. 2, 7, 7 fin.
a resigning by extension
Transf., a resigning: bonae spei, Sen. Vit. Beat. 26, 5.