E / ē-līmo
verb transitive

ē-līmo

2nd PP ē-līmāre · 3rd PP ē-līmāvi · 4th PP ē-līmātum · conj. 1st
to file up
to file up, viz.,
Prop.: elimata scobis, filings, Plin. 34, 18, 50, § 170.—
Prop.: elimata scobis, filings, Plin. 34, 18, 50, § 170.—
to polish by extension
Transf., to polish.
Lit., Ov. M. 4, 176; Macr. Somn. Scip. 1, 12 fin.: dentes, to clean, Tert. Poen. 11.—
To elaborate; cultivate; to finish; perfect
To elaborate, cultivate; to finish, perfect: σχόλιον aliquod, Att. ap. Cic. Att. 16, 7, 3; cf. Quint. 2, 7, 5: animum, Aug. contra Acad. 2, 7: elimati, i. q. eruditi, Gell. praef. § 19: Aeneida, id. 17, 10, 7.—
To lessen; diminish; elaborate;
To lessen, diminish: vires, Cael. Aur. Tard. 2, 14, 217.—Hence, ēlī-mātus, a, um, P. a., elaborate; only sup.: disputatio elimatissima, Aug. Cont. Jul. 5, 17.—Adv.; only comp.: ēlīmātĭus, more elaborately, more exactly, Ambros. Hexaëm. 6, 8.