E / ē-mercor
verb deponent transitive

ē-mercor

2nd PP ē-mercārī · 3rd PP ē-mercātus · conj. 1st
to buy up; purchase; bribe
v. dep. a., to buy up, purchase, bribe (post-Aug.): adulterium ingentibus donis, Tac. A. 13, 44: aditum principis, id. ib. 16, 1: avaritiam praefecti, id. ib. 12, 45; cf. id. ib. 12, 14.!*? emercor, part. perf. in pass. signif., Amm. 21, 6, 8; 26, 2, 4.