noun

ăgĭtātĭo

gen. ăgĭtātōnis · gender feminine · decl. 3rd

the state of being in motion; motion; movement

the state of being in motion, motion, movement, agitation (in good class. prose).

••

Lit.: agitationes fluctuum, Cic. Mur. 17: agitatio et motus linguae, id. N. D. 2, 54: lecticae, Liv. 27, 29: agitatione agitabitur terra, Vulg. Isa. 24, 20.—

activity figuratively ••

Trop. (mostly in philos. lang.), activity: numquam animus agitatione et motu esse vacuus potest, Cic. Div. 2, 62, 128: adhibenda est actio quaedam, non solum mentis agitatio, contemplation, thought, id. Off. 1, 5 fin.: magnarum rerum agitatio et administratio, id. Inv. 2, 54: studiorum, prosecution, id. Sen. 7: opus est sapienti agitatione virtutum, the practice, exercise, Sen. Ep. 109: agitatione rerum ad virtutem capessendam excitari, Val. Max. 7, 2, 1.

Perseus ID: n1571 Key: agitatio