E / ĕpĭdīctĭcus
adjective greek

ĕpĭdīctĭcus

fem. ĕpĭdīctĭca · neut. ĕpĭdīctĭcum
= ἐπιδεικτικός
for display; declamatory
for display, declamatory: in illo epidictico genere, quod diximus proprium sophistarum, Cic. Or. 13, 42 (written as Greek, id. ib. 11, 37; 61, 207).