E / errōnĕus
adjective

errōnĕus

fem. errōnea · neut. errōneum
wandering about; straying
wandering about, straying: vagus atque erroneus, Sen. Ben. 6, 11, 2: canes, Col. 7, 12, 5: erroneus, ἀλήτης, πλάνος, Gloss. Labb.