E / ēscensĭo
noun

ēscensĭo

gen. ēscensōnis · gender feminine · decl. 3rd
an ascension; a mounting; climbing
an ascension, a mounting, climbing, going up: adversus regem escensionem a Paesto facientem pugnare, Liv. 8, 17, 9: in agrum Uticensem, id. 27, 5, 8: ad urbem, id. 27, 29, 7; 28, 8, 8; 37, 17, 3.—Plur.: in agros, Liv. 29, 28, 5.—
a disembarkation; landing
Esp., a disembarkation, landing: ab navibus in terram, Liv. 22, 20, 4: classis escensionem ad populandum fecit, id. 44, 10, 11.