E / ē-vīlesco
verb intransitive

ē-vīlesco

2nd PP ē-vīlescere · 3rd PP ē-vīlesclŭi · conj. 3rd
to become vile; worthless; despicable
v. inch. n., to become vile, worthless, despicable (post - Aug. and very rare): nullis sordibus pretium carae pietatis evilescit, Val. Max. 5, 4, 7: pericula, Tac. H. 3, 53: propter quae usque eo eviluit, ut passim ac propalam contemptui esset, Suet. Claud. 15.