E / ex-culco
verb

ex-culco

2nd PP ex-culcāre · 3rd PP ex-culcāvi · 4th PP ex-culcātum · conj. 1st
to tread; beat out
to tread or beat out (very rare; not in Cic.).
Lit.: ex dominis meis pugnis furfures, Plaut. Capt. 4, 2, 30.—*
to tread down; to stamp firm; close by extension
Transf., to tread down, to stamp firm or close: singuli ab infimo solo pedes terra exculcabantur, rammed down, Caes. B. G. 7, 73, 7 Oud.— Hence, * exculcātus, a, um, P. a. (trodden out, worn out by treading; trop.), worn out: verba nimis obsoleta exculcataque, Gell. 11, 7, 1.