E / ex-oscŭlor
verb deponent transitive

ex-oscŭlor

2nd PP ex-oscŭlārī · 3rd PP ex-oscŭlātus · conj. 1st
to kiss eagerly; kiss fondly
v. dep. a., to kiss eagerly, kiss fondly (post-Aug.).
Lit.: multum ac diu exosculatus adolescentem, Plin. Ep. 5, 17, 4: aliquem, Suet. Vit. 7 fin.: collum uxoris, id. Calig. 33: manus cum fletu, id. Oth. 12; Tac. H. 2, 49; 1, 45; id. A. 1, 34.—
to praise greatly; to approve; admire figuratively
Trop., to praise greatly, to approve, admire a thing: scientiam rerum, Gell. 2, 26, 20; cf. Sen. Contr. 1, 2, 17 B.!*? exoscŭlātus, a, um, in pass. signif., kissed: vestigia deae, App. M. 11, p. 265, 24: manus ejus, id. ib. 4, p. 154, 8: homo, Amm. 22, 7.