E / ex-sătŭro
verb transitive

ex-sătŭro

2nd PP ex-sătŭrāre · 3rd PP ex-sătŭrāvi · 4th PP ex-sātum · conj. 1st
to satisfy completely; to satiate; sate
to satisfy completely, to satiate, sate (syn. explere; rare but class.): belua exsaturanda visceribus meis, Ov. M. 5, 19: quae exsaturata lubido hausit, Poët. ap. Cic. Tusc. 5, 35, 101: cum ejus cruciatu atque supplicio pascere oculos animumque exsaturare vellent, Cic. Verr. 2, 5, 26, § 65: odiis exsaturata quievi, Verg. A. 7, 298; Stat. Th. 6, 176; Amm. 14, 7, 16.