E / ex-scrĕo
verb transitive

ex-scrĕo

2nd PP ex-scrēre · conj. 2nd
to hawk; cough up; to spit out by coughing absol
to hawk or cough up, to spit out by coughing: per tussim exscreatur, si tolerabilis morbus est, pituita; si gravis, sanguis, Cels. 4, 6: pura, Plin. 24, 16, 92, § 145.—Absol.: age, age, usque excrea, Plaut. As. 1, 1, 27: numquam exscreare ausus, Suet. Ner. 24; Ov. H. 21, 24.