E / ex-sorbĕo
verb transitive

ex-sorbĕo

2nd PP ex-sorbēre · 3rd PP ex-sorbŭi · conj. 2nd
to suck out; suck; sup up
perf.: exsorpsi, Sen. ad Helv. 10, 9), 2, v. a., to suck out, suck or sup up, suck in, drain (class.).
Lit.: ova, Plin. 28, 2, 4, § 19: sucum, App. Mag. p. 276, 10; Ov. F. 6, 145: gustaras civilem sanguinem, vel potius exsorbueras, Cic. Phil. 2, 29, 71; cf. id. de Or. 1, 52, 225; id. poët. Tusc. 2, 8, 20. —In mal. part.: viros, to exhaust, Juv. 10, 223.—
to remove; drained to the dregs figuratively
Trop.: animam amborum, to swallow up, to destroy, Plaut. Bacch. 4, 8, 28: praedas, Cic. de Harusp. 27, 59: tristitiam alicui, to remove, Turp. ap. Non. 102, 32: multorum stultitiam perpessus est, arrogantiam pertulit, difficultates exsorbuit, qs. drained to the dregs, Cic. Mur. 9, 19: tot congiaria principum et ingens Capitolii vectigal, Sen. Helv. Cons. 10, 3.