E / ex-ungo
verb transitive

ex-ungo

2nd PP ex-ungere · 3rd PP exunctum · conj. 3rd
to anoint
perf., unctum, 3, v. a., to anoint (a Plautinian word): eluas tu an exungare, ciccum non interduim, Plaut. Rud. 2, 7, 22: exunctum, elutum in balineis, spent on ointments, id. Trin. 2, 4, 5.