F / faenĕrātor
noun

faenĕrātor

gen. faenĕrātōris · gender masculine · decl. 3rd
(less correctly , ), , faeneror
one who lends on interest; a money-lender; capitalist;
one who lends on interest, a money-lender, capitalist; with an odious secondary idea, a usurer (class.): improbantur ii quaestus, qui in odia hominum incurrunt, ut portitorum, ut faeneratorum, Cic. Off. 1, 42, 150; Cato, R. R. praef. § 1; Sall. C. 33, 1; Cic. Fam. 5, 6, 2; Hor. Epod. 2, 67; Suet. Tib. 48: acerbissimi, Cic. Att. 6, 1, 6.