F / faenĕus
adjective

faenĕus

fem. faenea · neut. faeneum
(, ), , faenum, I.
of hay
of hay (very rare): homines faeneos in medium ad tentandum periculum projectos, men of hay, hay effigies, Cic. Fragm. Or. Cornel. 1, 1; cf.: simulacra effigie hominum ex faeno fieri solebant, quibus objectis ad spectaculum praebendum tauri irritarentur, Ascon. p. 62 ed. Orell.—
Fig.: faeneus ille Platonicus Antiochus, August. c. Acad. 3, 18.
Fig.: faeneus ille Platonicus Antiochus, August. c. Acad. 3, 18.