F / fāmātus
adjective

fāmātus

fem. fāmāta · neut. fāmātum
fama, II. B. 2.
in bad odor; disreputable
in bad odor, notorious, disreputable: quibus criminibus haec causa famata est, Cic. Scaur. 13 dub. (al., ex conject., diffamata): tonsor Licinus, Schol. Cruq. ad Hor. A. P. 301.