F / flaccĭdus
adjective

flaccĭdus

fem. flaccĭda · neut. flaccĭdum
flabby; flaccid
flabby, flaccid, pendulous (cf. marcidus).
Lit.: aures, Col. 7, 6, 2; Plin. 8, 51, 77, § 205: folium, id. 15, 30, 39, § 127: vela (with pendula), App. Flor. p. 365.—
languid; feeble figuratively
Trop., languid, feeble: flaccidiore turbine fertur, Lucr. 5, 632: argumentatio, Arn. 7, 251.