F / flammĭfer
adjective

flammĭfer

fem. flammifĕra · neut. flammifĕrum
flamma + fero
flame-bearing; flaming; burning poetic
flame-bearing, i. e. flaming, burning, fiery (poet.): fer mi auxilium; pestem abige a me, flammiferam hanc vim, quae me excruciat, etc., Enn. ap. Cic. Ac. 2, 28, 89 (Trag. 50 ed. Vahl.): crinis (stellae), Ov. M. 15, 849: currus solis, Sil. 5, 55: Olympus, Val. Fl. 1, 4: nox, i. e. lit up by torches, Luc. 5, 402.