F / formātor
noun

formātor

gen. formātōris · gender masculine · decl. 3rd
a former; fashioner
a former, fashioner (post-Aug.).
Lit.: universi, Sen. Cons. ad Helv. 8; Vulg. Isa. 44, 8; 24. —Plur.: imperii, Amm. 18, 6.—
figuratively
Trop.: praeceptor rector est alienorum ingeniorum ac formator, Quint. 10, 2, 20; so, animi (with praeceptor virtutis), Col. 1 praef. § 4: morum (with magister), Plin. Ep. 8, 23, 2: agricolae, Pall. 1, 1.