F / frĭo
verb transitive

frĭo

2nd PP frĭāre · 3rd PP frāvi · 4th PP frātum · conj. 1st
to rub; break; crumble into small pieces
to rub, break or crumble into small pieces: terra, quae facile frietur, Varr. R. R. 1, 9, 7: glaebis terrarum saepe friatis, Lucr. 1, 888: ut inter se tritum tarde frietur, Plin. 12, 19, 42, § 92; 34, 12, 29, § 117: ut gemma in micas frietur, id. 12, 14, 32, § 65: friatum amomum, id. 12, 13, 28, § 49.