F / fructĭfĭco
verb intransitive

fructĭfĭco

2nd PP fructĭfĭcāre · conj. 1st
fructus+facio
to bear fruit
to bear fruit (post-class.): laurus fructificat, Calp. Ecl. 4, 91; Tert. Res. Carn. 52; Vulg. Marc. 4, 20 al.