G / gălĕo
verb transitive

gălĕo

2nd PP gălĕāre · 3rd PP gălāvi · 4th PP gălātum · conj. 1st
to cover with a helmet
to cover with a helmet.
a helmed warrior
Lit.: milites in campo jubet galeari, Auct. B. Afr. 12 fin.; Cinna ap. Non. 87, 28: et barbati quidem Jovis, galeatae Minervae, Cic. N. D. 1, 36, 100: galeati et distincti centuriones, Front. S. 11, 1, 27.—Subst.: găleātus, i, m., a helmed warrior, Juv. 1, 169.—Plur., Vulg. 2 Macc. 5, 3.—
in which one defends himself figuratively
Trop.: galeatus prologus, i. e. in which one defends himself, Hier. praef. S. Script.