G / gibber
adjective

gibber

fem. gibbĕra · neut. gibbĕrum
like gibbus; kindr. to Sanscr. kubya, hunch-backed; Gr. κυφός, κύπτω
crook-backed; hunch-backed; hump-backed
crook-backed, hunch-backed, hump-backed.
Lit.: (boves) ne gibberi, sed spina leviter remissa, Varr. R. R. 2, 5, 7: gallinae, id. ib. 3, 9, 18; cf.: genus gallinarum, Plin. 10, 26, 38, § 74: Clesippus fullo, gibber praeterea et alio foedus aspectu, id. 34, 3, 6; cf. Suet. Galb. 3: tuber, Maecen. poët. ap. Sen. Ep. 101, 11.—*
protuberant by extension
Transf., protuberant: gibberum pro exstanti et eminenti, Varr. ap. Non. 452, 5: cum capite gibbero, id. ib. 6, 24.