G / gibbus
adjective

gibbus

fem. gibba · neut. gibbum
cf. κύπτω, κυφός, bent, bowed, crooked; v. gibber
hunched; humped
hunched, humped, gibbous.
Adj.: calvaria ex interiore parte concava, extrinsecus gibba, Cels. 8, 1.—
Adj.: calvaria ex interiore parte concava, extrinsecus gibba, Cels. 8, 1.—
as a noun
a hunch; hump
gibbus, i, m., a hunch, hump, Juv. 10, 294; 309; 6, 109.—
gibba, ae, f., the same, Suet. Dom. 23. —
gibba, ae, f., the same, Suet. Dom. 23. —
a hump-like swelling; protuberance by extension
Transf., a hump-like swelling, protuberance, Amm. 23, 4.