G / glōrĭfĭco
verb transitive

glōrĭfĭco

2nd PP glōrĭfĭcāre · 3rd PP glōrĭfĭcāvi · 4th PP glōrĭfĭcātum · conj. 1st
glorificus
to glorify
to glorify (eccl. Lat.): deum, Tert. Idol. 22; Prud. Hamart. fin.; Vulg. Exod. 15, 2 et saep.—Pass., Vulg. Exod. 14, 4 al.