G / grātĭfĭcātĭo
noun

grātĭfĭcātĭo

gen. grātĭfĭcātōnis · gender feminine · decl. 3rd
gratificor
a showing kindness; doing favors; obligingness
a showing kindness, doing favors, obligingness, complaisance (rare but class.): conjungitur impudens gratificatio cum acerba injuria, Cic. Agr. 3, 2, 6; id. Mur. 20, 42; id. N. D. 1, 44, 122; Plin. 21, 3, 9, § 12.