G / gŭmĭa
noun

gŭmĭa

gen. gŭmiae · decl. 1st
a glutton; gourmand
a glutton, gourmand: Lucil. ap. Cic. Fin. 2, 8, 24; id. ap. Non. 118, 2; App. Mag. p. 311; Paul. ex Fest. s. v. ingluvies, p. 112 Müll.