H / haesĭtābundus
adjective hapax

haesĭtābundus

fem. haesĭtābunda · neut. haesĭtābundum
haesito, II.
stammering; faltering; hesitating
stammering, faltering, hesitating: expalluit notabiliter et haesitabundus inquit: Interrogavi, etc., Plin. Ep. 1, 5, 13.