A / alterco
verb

alterco

2nd PP altercāre · conj. 1st
to wrangle; quarrel
act. form for altercor (anteand post-class.), to wrangle, quarrel: cum patre altercāsti, * Ter. And. 4, 1, 28.—Pass.: ne, dum de his altercatur, ipsius negotii disceptatio proteletur, Inst. Just. 4, 13, 10.