H / hērēdĭum
noun

hērēdĭum

gen. hērēdĭi · gender neuter · decl. 2nd
an hereditary estate
an hereditary estate: bina jugera quod a Romulo primum divisa viritim, quae heredem sequerentur, heredium appellarunt, Varr. R. R. 1, 10, 2; cf.: heredium, praedium parvulum, Paul. ex Fest. p. 99 Müll.; Nep. Cat. 1, 1: in XII. Tabulis legum nostrarum nusquam nominatur villa, semper in significatione ea hortus, in horti vero heredium, Plin. 19, 4, 19, § 50.