noun

hŏmuncĭo

gen. hŏmuncōnis · gender masculine · decl. 3rd

a little man; manikin •

a little man, manikin: ego homuncio hoc non facerem? Ter. Eun. 3, 5, 42: homuncio hic, qui multa putat praeter virtutem homini cara esse (opp. deus), Cic. Ac. 2, 43, 134: (Augustus Horatium) inter alios jocos homuncionem lepidissimum appellat, Suet. Vit. Hor.; Sen. Ep. 116, 6: quadringenta tibi si quis deus aut similis dis homuncio, Juv. 5, 133.

Perseus ID: n20881 Key: homuncio