I / Īcădĭus
noun

Īcădĭus

gen. Īcădĭi · gender masculine · decl. 2nd
a notorious robber; N. cr.;
a notorious robber, Cic. Fat. 3, 5.—Called also īcă-dĭon: Rhonches Icadionque cum dixit Lucilius cognomina piratarum posuit, Fest. s. v. rhondes, p. 270 Müll. N. cr.; cf.: Icadion nomen saevissimi piratae, Paul. ex Fest. p. 106 ib.—
A son of Apollo
A son of Apollo, Serv. ad Verg. A. 3, 332.