I / illātĭo
noun

illātĭo

gen. illātōnis · gender feminine · decl. 3rd
(), , infero
a carrying; bringing in
a carrying or bringing in (post-class.).
In gen.: mortui, i. e. burying, interment, Dig. 11, 7, 2, § 3 al.: FERRI,…
In gen.: mortui, i. e. burying, interment, Dig. 11, 7, 2, § 3 al.: FERRI, Inscr. ap. Marin. Fratr. Arv. 43.—
an impost; duty
In partic., an impost, duty: auctae, Cassiod. Var. 2, 16.—
figuratively
In gen.: stupri, i. e. a causing, committing, Paul. Sent. 5, 4, 1. —
In gen.: stupri, i. e. a causing, committing, Paul. Sent. 5, 4, 1. —
a logical inference; conclusion
In partic., a logical inference, conclusion: vel illativum rogamentum. quod ex acceptionibus colligitur et infertur, App. Dogm. Plat. 3, pp. 34, 15.