I / illōtus
adjective

illōtus

fem. illōta · neut. illōtum
(, and ), , in-lotus
unwashed; uncleaned; unclean
unwashed, uncleaned, unclean, dirty.
Form illotus: illotis manibus aliquid tractare, Plaut. Poen. 1, 2, 103:…
Form illotus: illotis manibus aliquid tractare, Plaut. Poen. 1, 2, 103: toralia, Hor. S. 2, 4, 84: echini, id. ib. 2, 8, 52: cochleae, Plin. 30, 6, 16, § 49: faex vini, id. 23, 2, 31, § 63: inlotus sudor, Verg. G. 3, 443 (Rib.).—
Form illautus, Plaut. Poen. 1, 2, 23.—
Form illautus, Plaut. Poen. 1, 2, 23.—
Form illutus: vinacei, Cato, R. R. 147.—
Form illutus: vinacei, Cato, R. R. 147.—
Prov.: illotis manibus or pedibus facere aliquid, to underlake a thing without…
Prov.: illotis manibus or pedibus facere aliquid, to underlake a thing without due preparation, Dig. 1, 2, 1; Gell. 1, 9, 8; 17, 5 fin., Macr. S. 1, 24, § 12.—*
figuratively
Trop.: illotus sermo, Auct. Decl. in Sall. 1, § 1.