I / imbĭbo
verb transitive

imbĭbo

2nd PP imbĭbere · 3rd PP imbi · conj. 3rd
(), , in-bibo
to drink in; imbibe
to drink in, imbibe.
Lit. (post-Aug. and very rare): is nidor per infurnibulum imbibitur in vetere tussi, Plin. 24, 15, 85, § 135.—
by extension
Transf.: oculi imbibunt tenebras, become darkened, blind, Nazar. Pan. ad Const. 13.—
to imbibe; conceive figuratively
Trop., to imbibe, conceive (class.): de aliquo malam opinionem animo imbibere, Cic. Verr. 1, 14, 42: certamen animis, Liv. 2, 58, 6: paternas artes ingenio, Aus. Parent. 13.—
to determine; resolve; object-clause
In partic., to determine, resolve to do a thing (usually with an object-clause): quod si facere nolit atque imbiberit ejusmodi rationibus illum ad suas condiciones perducere, Cic. Quint. 6, 27: ut ex ira poenas petere imbibat acres, Lucr. 6, 72; 3, 997: neque immemor ejus, quod initio consulatus im biberat, reconciliandi animos plebis, Liv. 2, 47, 12.