I / imbrĭco
verb transitive

imbrĭco

2nd PP imbrĭcāre · 3rd PP imbrĭcātum · conj. 1st
perf., ātum, 1, v. a. imbrex.
perf., ātum, 1, v. a. imbrex.
To cover with gutter-tiles
To cover with gutter-tiles (postclass.): tegulis interjacentibus imbricarentur, Sid. Ep. 2, 2.—
To form like a gutter-tile
To form like a gutter-tile: caementa inter se, Vitr. 2, 8.—In part. perf.: laurus folio per margines imbricato, Plin. 15, 30, 39, § 127: ungues simiae, id. 11, 45, 101, § 247: vertebrae, id. 11, 1, 1, § 1.