I / immĕdĭcābĭlis
adjective

immĕdĭcābĭlis

neut. immĕdĭcābĭle
(), , inmedicabilis
incurable poetic
incurable (poet.).
Lit.: vulnus, Ov. M. 1, 190; 10, 189: telum, the wound of which is incurable, Verg. A. 12, 858.—
figuratively
Trop.: ira, Sil. 1, 147; 14, 292.