I / immĕdĭtātus
adjective

immĕdĭtātus

fem. immĕdĭtāta · neut. immĕdĭtātum
(), , inmeditatus
unstudied; unpremeditated; artless
unstudied, unpremeditated, artless, natural (post-class.): sonores animalium, App. Flor. p. 357, 41: incessus, id. Met. 2, p. 115, 25.—Adv.: immĕdĭtātē, without premeditation, Gell. praef. § 10.