I / immĭnūtĭo
noun

immĭnūtĭo

gen. immĭnūtōnis · gender feminine · decl. 3rd
(), , imminuo
a lessening; aiminution; a weakening; impairing
a lessening, aiminution; a weakening, impairing, injuring (rare but class.).
a deflowering
Lit.: pravitas imminutioque corporis, i. e. mutilation, Cic. Fin. 5, 17, 47. —In mal. part., i. q. devirgin tio, a deflowering, Aus. Cent. Nupt. Idyll. 13.—
figuratively
In gen.: dignitatis, Cic. Fam. 3, 8, 2: criminis, Quint. 7, 4, 3: malorum, id.…
In gen.: dignitatis, Cic. Fam. 3, 8, 2: criminis, Quint. 7, 4, 3: malorum, id. 5, 10, 33.—
the use of a weaker expression for a stronger
In partic., as a figure of speech, the use of a weaker expression for a stronger, Cic. de Or. 3, 54, 207; Quint. 9, 1, 34; 9, 3, 90.