I / immŏdĕrātĭo
noun

immŏdĕrātĭo

gen. immŏdĕrātōnis · gender feminine · decl. 3rd
(), , immoderatus
want of moderation; excess
want of moderation, excess (rare): efferri immoderatione verborum, i. e. exaggerated expressions, Cic. Sull. 10, 30: potūs, Ambros. de Elia et Jejun. 12, 44. —
Want of measure; rhythm
Want of measure or rhythm: omnem mensuram et modum immoderationi anteponi, August. Music. 9, n. 15.