I / immūgio
verb intransitive

immūgio

2nd PP immūgīre · 3rd PP immūgīvi / immūgĭi · conj. 4th
(), , inmugio
to bellow; roar; resound in poetic
to bellow, roar, or resound in or at (poet.): curvisque immugiit Aetna cavernis, Verg. A. 3, 674: procella Antennae immugit, Sil. 17, 257: maestoque immugit regia luctu, Verg. A. 11, 38: judicaturo Domino lugubre mundus immugiet, Hier. Ep. 14.