I / impausābĭlis
adjective

impausābĭlis

neut. impausābĭle
(), , 2. inpausa
unceasing; incessant; unceasingly
unceasing, incessant: Ἀληκτὼ Graece impausabilis dicitur, Fulg. Myth. 1, 6.— Adv.: impausābĭlĭter, unceasingly: sumere cibum, without ceasing, Cael. Aur. Tard. 3, 2, 20.